Ceropegia woodii

Oryginalna roślina o nitko­watych pędach, które potrafią oplatać się wokół podpór lub wokół siebie. Liście osadzone naprzeciwlegle, dość daleko od siebie. Są małe, nieco skórzaste o sercowatym lub nerkowatym kształcie. Wierzchnia strona jest pokryta srebrzysto-zielonym marmurkiem oraz zielonym obrzeżeniem. Pod spodem są purpurowo-czerwone w różnym odcieniu jak również jasno zielone w zależności od odmiany.

Latem u nasady liści tworzą się małe, okrągłe bulwy. Traktujemy je jako materiał rozmnożeniowy. Kwiaty to cielistego koloru, rozdęta u nasady rurka zakończona pięcioma czarnobrązowymi zagiętymi rożkami, zrośniętymi na szczycie.

Kwiat ten jest śliską pułapką dla drobnych owadów. Przyczyną jest sposób zapylania tych kwiatów. Niewielkie owady w poszukiwaniu nektaru wpadają do wnętrza, a widoczne na przekroju włoski zapobiegają ucieczce owada. Trwa to do momentu uwalniania się pyłku. Więdną wówczas te włoski i otoczony pyłkiem owad ma otwartą drogę ucieczki. W następnym kwiatku dzieje się to samo tyle tylko, że spadając zostawia na znamionach słupka pyłek zebrany z poprzedniego kwiatka. Dolna część kwiatka to mocno ukorzeniona bulwa. W sprzyjających warunkach rośnie dość szybko. U nas hodujemy je w mieszkaniach i bulwy nie osiągają naturalnego rozmiaru, ale 5 cm średnicy mogą mieć.

Występowanie

Na terenach Afryki Południowej.

Wysokość

Mimo swej delikatności rośnie szybko i 2 metry to nie jest kres jego możliwości.

Termin kwitnienia

Najczęściej kwiaty pojawiają się pod koniec lata i na jesieni.

Kolor kwiatu

Cielisty. Mieszańce mogą mieć bardziej wyraziste kolory.

Stanowisko

Ceropegia najlepiej się czuje w miejscach bardzo widnych. Nie oznacza to jednak, że będzie się dobrze czuła powieszona na południowym oknie. W naturze jest pnączem nadrzewnym. Dlatego latem mając wystawę południową ustawiamy ją nie dalej jak metr od firanki. Natomiast zimą może wisieć nawet na południowym oknie. Mimo, że roślina uchodzi za łatwą w uprawie tak naprawdę pobiegamy z nią trochę po mieszkaniu zanim znajdziemy optymalne dla każdego mieszkania warunki. Jeśli roślina nie będzie miała dostatecznej ilości światła to odległość między listkami będzie się wydłużać i w końcu roślina będzie sprawiać wrażenie prawie bezlistnej. Odległość między listkami przy właściwej ilości światła i możliwie optymalnej (20 – 220C) temperaturze nie powinna być większa jak 1 – 1,5 cm Także zieleń na listkach będzie bardziej szara niż zielona.

Wymagania

Po przyniesieniu do domu zawsze sprawdzamy stan korzeni. Jeśli w doniczce znajdziemy zbitą masę korzeni to trzeba je nieco rozluźnić i roślinie dać nieco tylko większą doniczkę. Za podłoże może nam posłużyć ziemia do kaktusów. Jeśli nie mamy takiej to do standardowej ziemi do kwiatów dodajemy połowę jej objętości mielonej kory, wermikulitu, grysu akwarystycznego o drobnym ziarnie. Czyli wszystko co uczyni z niej ziemię bardzo przepuszczalną, czyli taką jaką ma w naturze. Także na dno doniczki dajmy drenaż. Po przesadzeniu podlewamy solidnie lecz każdą ilość wody jaka wycieknie na podstawkę usuwamy. Z kolejnym podlewaniem czekamy, aż 1/3 głębokości doniczki przeschnie. Pamiętajmy że to sukulent liściowy i w mięsistych liściach oraz bulwach ma zapas wody więc podlewając ją zbyt często skracamy jej życie. Nawożenie w przypadku tej rośliny byłoby lepsze gdybyśmy zastosowali nawozy o przedłużonym działaniu. Wówczas praktycznie nie musielibyśmy nawozić. W innym wypadku nawóz dwa razy w miesiącu i to w ograniczonej o połowę dawce. Z uwagi na barwność liści na zmianę nawozem o zrównoważonym składzie i nawozem o podwyższonej dawce potasu. Zimą zaprzestajemy nawożenia. Podlewanie zimą - najoszczędniej się da. Jeśli ktoś ma taką możliwość by przenieść roślinę w równie widne lecz o kilka stopni chłodniejsze pomieszczenie na pewno będzie to z korzyścią dla rośliny. Niemniej temperatura nie może spaść poniżej 10 0C. Nie może być narażona na przeciągi. Więc otwieranie okna w tym czasie w jej pobliżu nie jest dla niej dobre.

Ponieważ jest to raczej roślina krótkowieczna pamiętamy by zawczasu mieć nowe rośliny na podmianę.

W trakcie sezonu jeśli roślina robi się zbyt długa można spokojnie roślinę przyciąć do pożądanej długości, a z obciętych pędów zrobić sadzonki. Roślina szybko wyrówna ubytki.

Choroby i szkodniki

Ceropegia na choroby jest raczej odporna. Może być atakowana przez wełnowce, wciornastki i przędziorki.