Pióropusznik strusi

Paprocie to jedne z najbardziej oryginalnych roślin uprawianych w ogrodach ozdobnych. Dawniej niedostrzegane, dziś spotykane są prawie w każdym ogrodzie. Preferują cieniste zakątki, w których królują i nadają założeniu leśnego charakteru. Do najpopularniejszych paproci uprawianych w ogrodzie zaliczymy pióropuszniki, które reprezentuje przede wszystkim pióropusznik strusi. Ma liście przypominające strusie pióro. Roślina niezwykle malownicza, pozwalająca na tworzenie bardzo oryginalnych kompozycji.

Bylina bardzo dekoracyjna o zmiennych liściach, a więc liście zarodnionośne są odmienne od liści płonnych. Liście płonne są podwójnie pierzaste, mogą dochodzić nawet do 1,5 m wysokości, a ich barwa to jasna zieleń. Tworzą wąski, a zarazem głęboki lej, wewnątrz którego w sierpniu i wrześniu ukazują się krótsze liście zarodnionośne. Osiągają do około 50- 60 cm długości. Są bardziej skórzaste, początkowo jasnozielone z czasem bardziej brunatne. Liście płonne bardzo szybko zasychają, ale za to liście zarodnionośne długo się utrzymują i warto zostawić je na zimę, gdyż mogą stanowić swego rodzaju dekorację w tym „martwym” okresie. Na liściach zarodnikonośnych jak sama nazwa wskazuje znajdują się zarodniki. Przechowywane są w specjalnych kupkach zarodnikowych.

Część podziemną pióropusznika strusiego, stanowią rozrastające się kłącza.

Pióropusznik jest paprocią rodzimą, ale bardzo rzadko spotykaną, występującą na południu kraju (m.in. Karpaty, Sudety Zachodnie) oraz na niżu, jednak już z mniejszą częstotliwością (Warmia i Mazury). Występuje w dolinach rzek, wzdłuż potoków, w lasach, zaroślach, miejscach o podwyższonej wilgotności.

Stanowisko:

Paproć bardzo tolerancyjna, jednak preferująca półcieniste do cienistych zakątki w ogrodzie, na których lepiej rośnie, osiąga większe rozmiary i dłużej utrzymuje zielone liście. Podłoże najlepiej wilgotne, próchnicze, lekkie, ale radzi sobie nawet w zwykłym, przeciętnym.

Uprawa:

To wytrzymała w pełni mrozoodporna bylina, która poradzi sobie na różnych, zmiennych stanowiskach, nawet słonecznych, przy zapewnieniu dostatecznej wilgotności podłoża. Na gorszym  stanowisku będzie wolniej się rozrastać, nie będzie tak ekspansywna,  jak na stanowisku optymalnie dopasowanym do potrzeb rośliny.

Chcąc uprawiać tą paproć w ogrodzie należy odpowiednio przygotować stanowisko. Przed posadzeniem roślin stanowisko dokładnie oczyszczamy z chwastów, przekopujemy z dobrze rozłożonym kompostem. Sadząc rośliny pamiętajmy, że pióropusznik rozrasta się nawet do metra, tak więc tworzy potężne kępy. W małym ogrodzie jego ekspansywność należy ograniczać. Posadzone rośliny należy wyściółkować rozdrobnioną korą bądź ściółką leśną.

Liście paproci w stylistyce naturalistycznej nie wymagają ścinania. Nie tylko będą stanowić zimowe okrycie dla płytko korzeniących się roślin, ale rozkładając się będą dostarczać paproci niezbędnej próchnicy. Jeżeli za bardzo będzie nam przeszkadzał ten widok to można usunąć zwiędnięte liście, jednak wyłącznie w okresie wiosennym.

Problemy w uprawie:

Nie jest problematyczny w uprawie, ale na zbyt suchych stanowiskach mogą zasychać liście. Roślina mając płytki system korzeniowy narażona jest na przesuszenie, które jej nie służy. Dlatego też na zbyt suchych stanowiskach oraz przy przedłużającej się suszy, warto podlewać pióropuszniki, aby dłużej zachować ich dekoracyjność.

Roślina nadaje się przede wszystkim do dużych ogrodów, na obszerne rabaty, gdzie będzie mogła się rozrastać, nie zagrażając innym roślinom.

Zastosowanie:

Paprocie to niezwykle dekoracyjne rośliny, które doskonale sprawdzają się w półcienistych i cienistych zakątkach ogrodu, zwłaszcza o leśnym charakterze. Pióropusznik sprawdzi się przede wszystkim w dużych ogrodach, gdzie można wyeksponować jego oryginalność. Wspaniale prezentuje się w licznych grupach w okolicach strumieni, oczek wodnych itp.

Pod koronami drzew można go uprawiać w towarzystwie takich roślin jak- parzydło leśne, niezapominajki, orliki, różaneczniki, azalie, hosty, bergenia sercolistna, ranniki, zawilce itp.

Ciekawym przykładem kompozycji jest pióropusznik strusi na tle bluszczu pospolitego porastającego wybrany, zacieniony zakątek ogrodu z rozłożystymi, sędziwymi drzewami, których pnie także skryte są pod ciemnozielonym bluszczem. Kilka strzelistych pióropuszników rozjaśni taki zakątek, który można uzupełnić wieloma bylinami, aby nadać mu bardziej wyrazistego charakteru. 

Można pokusić się o uprawę pióropusznika także w pojemnikach. Warto zadbać o oryginalny pojemnik podkreślający dekoracyjność tej rośliny.